در این روایت دوگانه، آزادی شعاری است برای فریب افکار عمومی و حقوق بشر پوششی است برای غارت و مداخله، تحریم، کودتا و جنگ و سرقت

 دموکراسیِ ادعایی غرب، تنها تا جایی معتبر است که نتیجه‌اش همسو با منافع آنان باشد؛ وگرنه، ملت‌ها و صندوق ها به‌سرعت از «مردم» به «تهدید» تنزل می‌یابند.

دیکتاتوری‌های امروز دیگر با چکمه و سرنیزه ظاهر نمی‌شوند؛ با لبخند دیپلماتیک، و با آزادی غربی و مفاهیم سیاسی که توسط رسانه‌های جریان‌ساز و واژگان بزک‌شده‌، چون «مداخله بشردوستانه» و «امنیت جهانی» می‌آیند. 

و این همان دیکتاتوری مدرن است که به نام دموکراسی تحمیل می‌شود و به کام قدرت‌های سلطه‌گر می‌نشیند.

چهره‌ی غرب، در این تناقض آشکار، دیگر قابل پنهان‌کردن نیست. نقاب‌ها فرو افتاده‌اند و آنچه باقی مانده، بی‌اعتمادی ملت‌ها و افول مشروعیتی است که روزگاری با شعار آزادی بنا شده بود.

و اینک که غرب تصویر دوگانه خود را به اسم دموکراسی و به کام دیکتاتوری به رسوایی کشانده، و جهان دیگر به آزادی و دموکراسی غربی اعتماد نخواهد داشت.

✍ یک معلم