به گزارش پایگاه خبری راوی خلیج فارس، در آیینی با حضور مقامات استانی و فرمانداران ۴ شهرستان جنوبی، مدیران صنعتی و نمایندگان مجلس، تفاهم‌نامه‌ای با حجم کلی ۸۰۰۰ میلیارد ریال (معادل ۸۰۰ میلیارد تومان) برای اجرای پروژه‌های مسئولیت اجتماعی امضا شد. اگرچه این اقدام در راستای توسعه پایدار و پاسخ به مطالبات مناطق میزبان صنعت عنوان شده است، اما میزان این مبلغ و توزیع میان چهار شهرستانِ سال‌ها محروم، جای تأمل و نقد دارد.

 آیا این مبلغ کافی است؟

بر اساس این توافق، سهم شهرستان‌های عسلویه و کنگان هر یک ۲۵۰ میلیارد تومان  شهرستان جم ۱۷۰ میلیارد تومان و شهرستان دیر ۱۳۰ میلیارد تومان  تعیین شده است. با وجود توصیف این توزیع به عنوان «هدفمند»، این سؤال مطرح است که آیا این ارقام با توجه به چالش‌های عمده زیرساختی، اجتماعی، بهداشتی و محیط‌زیستی این مناطق که سال‌ها بار فعالیت‌های سنگین صنعتی را به دوش کشیده‌اند، تناسبی دارد؟

اگرچه مسئولان حاضر در مراسم بر ضرورت هم‌افزایی برای تحقق توسعه متوازن و پاسخ‌گویی به مطالبات انباشته تأکید کردند، اما نگاه انتقادی این پرسش را پیش می‌کشد که آیا تخصیص چنین مبالغی — که به صورت پراکنده بین چندین شهرستان تقسیم شده — می‌تواند تأثیر ملموس و عدالت‌محوری در کاهش شکاف توسعه‌ای ایجاد کند، یا صرفاً در حد اقداماتی نمادین و محدود باقی خواهد ماند؟