به گزارش پایگاه خبری راوی خلیج فارس با پشت سر گذاشتن دوران سخت کرونا و ضربه مهلکی که این بیماری به صنعت گردشگری زد، بار دیگر شاهد از سرگیری مسافرتهای نوروزی به خطه مهمان نواز جنوب بوده ایم.

هرچند که گرانی و تورم حالا به یک اپیدمی ترسناک تبدیل شده و کم کم سفر رفتن مانند دستیابی به یک کالای لوکس دور از انتظار بنظر می رسد اما تعطیلات نوروز ۱۴۰۴ نشان داد که هموطنان علی رغم تورم و گرانی بی سابقه ای که گریبان گیر مملکت شده، به داد صنعت نحیف و بیمار گردشگری رسیده اند.

حالا چرا سفر کنیم؟ جواب سوال بسیار واضح است رفع خستگی و فرسودگی یکسال کاری، رفع استرس و افسردگی و گذراندن اوقات فراغت از دلایلی می باشد که سبب می‌شود فرد بنا به سلیقه و موقعیت، اقدام به سفر می گیرد.

صنعت گردشگری یکی از صنایع مهم در دنیای امروز به حساب می آید و هرکس از این صنعت غافل بماند قطعا متضرر خواهد بود.

در خیلی از کشورها پیشرفته بودجه های کلانی برای سرمایه گزاری در این صنعت اختصاص داده شده و نتیجه آن تبدیل صنعت گردشگری به سومین صنعت پردرآمد دنیا می باشد.

امسال نیز به مانند سالهای قبل تعداد زیادی ازمسافران استان بوشهر را مقصد گردشگری خود انتخاب کردند، در این بین بندر زیبای دیر نیز میزبان مسافرانی از استان های همجوار مانند هرمزگان، فارس، کرمان، اصفهان و... بود.

سواحل زیبا و طبیعت بکر و بازار بزرگ ته لنجی مواد غذایی، این بندر نظر هر گردشگری را به خود جلب می‌کند 

اما دریغا که این شهر زیبا هیچ برنامه ریزی و هدفی برای جذب و نگهداری گردشگر ندارد و عدم وجود هتل ها و اقامت‌ گاه های بوم گردی، مسافر را در مرداب اما و اگر باقی می‌گذارد و او برای تفریحاتی ساده مانند گردشگری ساحلی و اقامتگاه این بندر را ترک می کرد.

ساحل آرام و زیبای دیر قربانی تصمیمات و برنامه ریزی های نادرستی شده که خروج از آن ها نیازمند خرد جمعی است.

۱۲ فروردین ۱۴۰۴، روزی بود که رکورد گردشگری ساحلی در شهرستانی که تنها ۷ کیلومتر با ما فاصله دارد، شکسته شد، درحالی‌که من، سوار بر ارابه‌هایی که موسیقی زنده‌شان بر دل دریا طنین‌انداز شده بود، به بندر زیبای دیر خیره شدم و با خود اندیشیدم:

اگر کنگان می‌تواند، چرا دیر نتواند؟ نمی‌تواند یا نمی‌گذارند؟